19.10.2015 14:18

Գրանորություն. Ջոնաթան Սվիֆթի «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը»

Գրանորություն. Ջոնաթան Սվիֆթի «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը»

Շատ «մեծանալով» հաճախ կորցնում ես հեռավորության սահմանները: Ամեն ինչ, ինչ-որ փոքր-խաղալիքային է թվում՝ ներառյալ կրքերն ու խառնահին ռեվերանսները, մանավանդ եթե այդ ամենը պտտվում են մանր-մունր արքաների և վազվզող պալատականների շուրջը: Իսկ դո՞ւ... Դու՝ ի՞նչ. վերևից ես նայում քեզ խաղալիք հռչակած իշխանական գործընթացին, մինչև փախուստդ, ասել է թե՝ մինչև «փոքրանալդ»: Հետո նույնը... Տարբերությունը փոքր-փոքր է, քանի որ էս անգամ էլ՝ «փոքրանալով» ես կորցնում հեռավորության սահմանները: Ամեն ինչ գիգոնտաման-մեծատիրական է թվում՝ ներառյալ կայսերական դիմագծերն ու լայնադաշտ փեշերը: Եվ միայն թղթե նավակով ծաղրածու-հսկաների «ճաշի» մեջ հայտնվելով ես հասկանում քո ճշգրիտ չափի գիտակցման անհրաժեշտությունը...

«Քիչ ավելի հեռվում, բազկաթոռների վրա, նստել էին թագուհին, երիտասարդ արքայազուններն ու դշխուհիները պալատական տիկինների հետ միասին: Կայսեր ձիուն պատահած արկածից հետո նրանք վեր կացան ու շրջապատեցին նորին մեծությանը, որին ես հիմա ուզում եմ նկարագրել։ Հասակով նա իմ եղունգի չափ բարձր էր իր բոլոր պալատականներից, և դա միանգամայն բավական էր տեսնողին պատկառանքի երկյուղ ներշնչելու համար։ Նրա արծվաքիթ և ձիթագույն ավստրիական շրթունքներով դեմքը խիստ էր և առնական, կեցվածքը՝ քաջարի, մարմնի մասերը՝ համաչափ, շարժումները՝ վայելուչ, իսկ վերաբերմունքը՝ վեհ։ Նրա երիտասարդության առաջին տարիներն անցել էին արդեն, նա քսանութ և երեք քառորդ տարեկան էր և մոտ յոթ տարի է, ինչ թագավորում էր՝ շատ երջանիկ և մեծ մասամբ հաղթական։ Նրան ավելի լավ տեսնելու համար ես պառկեցի կողքիս, այնպես որ իմ դեմքը նրա դեմքի դիմացն էր, թեև նա կանգնած էր երեք յարդ հեռավորության վրա»։

«Անտարես» հրատարակչության կողմից «Կողմնացույց» մատենաշարով հրատարակված Ջոնաթան Սվիֆթի «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը» վեպը՝ անգլերենից Կարեն Միքայելյանի թարգմանությամբ հարցրեք գրախանութներում:

Խորագրի պատասխանատու՝ Հովհաննես Թեքգյոզյան: