‘Ինչ «բորշ» է եփում Սերժ Սարգսյանը ‘

3292

Դժվար է ասել, թե ինչու էր Սերժ Սարգսյանը շախմատիստ Գաբրիել Սարգսյանին քավորություն անելու համար ընտրել հունիսի 28-ը՝ իր ծննդյան օրվանից ընդամենը երկու օր առաջ:

Առաջին հայացքից, այդ երկու իրողությունների մեջ չի կարող լինել ոչ մի պատճառահետեւանքային կապ: Բայց, նախ, Գաբրիելի հարսանիքը բավական խորհրդանշական է իշխող համակարգի հենց ներկայիս իրավիճակի առումով, ու դրանից բացի՝ հունիսի 28-ին դատախազության կազմավորման 95-ամյակին նվիրված միջոցառման ժամանակ Տիգրան Սարգսյանը վարչապետի հուշամեդալով ու շնորհակալագրով պարգևատրել է մի շարք դատախազների, այդ թվում՝ Աղվան Հովսեփյանին: Հավանաբար Սերժ Սարգսյանն ընտրել էր հունիսի 28-ը, որպես պարգեւատրման ակցիայի իրադարձային մրցակցություն, որը կարող էր առնվազն կիսել հանրային ուշադրությունը:

Հաջողվե՞ց դա Սերժ Սարգսյանին, թե՞ ոչ, դժվար է ասել: Հանրային ուշադրության սոցիոլոգիական պատկերը հայտնի չէ, առավել եւս, որ այդ հարցում Սերժ Սարգսյանի դաշնակիցն են գրեթե բոլոր հեռուստաալիքները եւ ԶԼՄ-ները, որոնց եթերում Սարգսյանի մասնակցությամբ միջոցառումներն ավելի մեծ տեղ են զբաղեցնում, քան ցանկացած այլ իրադարձություն:

Բայց, դա իհարկե կարող է լինել հարսանիքին մասնակցելու օրվա ընտրության շարժառիթներից մեկը, եւ անկասկած ոչ գլխավորը, որովհետեւ այդուհանդերձ հազիվ թե Տիգրան Սարգսյանի կողմից Աղվան Հովսեփյանին ցուցաբերած սիրալիր ու ջերմ ուշադրությունը իշխանության համար ունենար ծանր հետեւանքներ:

Ավելին, գլխավոր շարժառիթը անկասկած առավել լայն ընդգրկում ունեցող խնդիր էր: Սերժ Սարգսյանը նախօրեին այց էր կատարել Լեհաստան, որը ըստ հայաստանցի եւ բրիտանացի գիտնականների համատեղ հետազոտության՝ հանգուցային այց էր Հայաստանի Եվրաինտեգրացիայի քաղաքականության գործընթացում կամ Եվրաինտեգրացիայի իմիտացիայի գործընթացում: Ավելի շուտ, Լեհաստան կատարած այցն, ըստ ամենայնի, պետք է քիչ թե շատ որոշակի ցույց տար, թե ինչի հետ գործ ունենք՝ քաղաքականությա՞ն, թե՞ իմիտացիայի:

Այդ ֆոնին, հետաքրքրական է Հայաստանի ներիշխանական վիճակը, որտեղ բացահայտվեց Տիգրան Սարգսյանի մասնակցությամբ օֆշորային սկանդալը, իսկ ապա եղավ նաեւ Վերահսկիչ պալատի հաշվետվությունը: Իսկ Տիգրան Սարգսյանի պարագան Հայաստանի իշխանության մեջ վերածվել է առանցքային կետի, քանի որ Տիգրան Սարգսյանը Սերժ Սարգսյանի եվրաինտեգրացիայի քաղաքականություն-իմիտացիայի ծիրում թերեւս միակ իրեղեն ապացույցն է: Իր անձնական օրինակով վաղուց արդեն ԵՄ-ի հետ ասոցացված, եւ հատկապես ԵՄ անդամ Իսպանիայի հետ ջերմ բարեկամական կապեր հաստատած Տիգրան Սարգսյանը՝ նաեւ իր վարքով է ապացուցում, որ ինքը իսկական եվրոպական մտքի կրող է: Ասել է թե՝ Տիգրան Սարգսյանը Սերժ Սարգսյանի համար այն վահանն է, որին վերջինս պարբերաբար դեմ է տալիս եվրոպացիներին:

Եվ պատահական չէ, որ Սերժ Սարգսյանը հենց Լեհաստանից վերադարձից անմիջապես հետո ձեռնամուխ եղավ նրա մասնակցությամբ խորհրդակցություն հրավիրելուն: Չի բացառվում, որ Լեհաստանում Սերժ Սարգսյանին ինչ-որ ակնարկներ են արել Տիգրան Սարգսյանի մասին:

Պատահական չէր նաեւ այն աթոռի երանգների ընտրությունը, որի վրա նստեցրել էին Տիգրան Սարգսյանը: Ավելին, քանի որ քաղաքականության մեջ պատահականություններ չեն լինում, ուստի պատահական չէր նաեւ այն, որ ջրի շիշն ու բաժակը դրված էր ոչ թե Տիգրան Սարգսյանի, այլ՝ Արթուր Բաղդասարյանի դիմացը: Դրանով Սերժ Սարգսյանը թերեւս Տիգրան Սարգսյանին է փոխանցում այն մեսիջը, որը ինքը ստացել էր Լեհաստանում: Այն, որ արեւմուտքի համար Արթուր Բաղդասարյանն ավելի լավ վահան է, քան՝ Տիգրան Սարգսյանը: Բացի դա, Տիգրան Սարգսյանը նաեւ միրուք է պահում, ինչը բավականին դժվարացնում է վահանի գործունեությունը:

Իսկ ինչո՞վ էր պայմանավորված այն, որ բաժակն ու ջուրը դրված չեն եղել Տիգրան Սարգսյանի դիմաց: Ըստ ամենայնի, Սերժ Սարգսյանը դրանով շտապեց հանգստացնել սեփական փեսա Միքայել Մինասյանին, ով նույնպես արեւմտամետ երեւալու հակումներ է ցուցաբերում: Միեւնույն ժամանակ, այստեղ, իհարկե, զուտ ջրի ու փեսայի հարցը չէ:

Հանրությունը Հայաստանի իշխանության, մասնավորապես Սերժ Սարգսյանի առաջ վաղուց է դնում հստակ պահանջներ, եւ պահանջում է դրանք լուծել անհապաղ: Սերժ Սարգսյանը բնականաբար ձգում է այդ լուծումները, որովհետեւ դրանք նրա համար ամենեւին հեշտ չեն, քանի որ եթե նա հեռանա իշխանությունից, ինչպես պահանջում է հանրությունը, ապա որեւէ երաշխիք չկա, որ որոշ ժամանակ անց ինքը չի հայտնվի Վազգեն Խաչիկյանի «կամերում»:

Մյուս կողմից էլ արեւմուտքը Սերժ Սարգսյանին լեգիտիմության գրեթե անվերապահ պաշարով է օժտել՝ օգնելով վերջինիս քաղաքական դաշտը ամայացնելու եւ ԶԼՄ-ները մենաշնորհելու հարցում, որպեսզի Սերժ Սարգսյանը չունենա բավարար իշխանություն չունենալուն հղում անելու հնարավորություն եւ կետ առ կետ կատարի իրենց կողմից առաջ քաշված պահանջները՝ մասնավորապես, հայ-թուրքական հարաբերությունների եւ ԼՂ հարցում:

Սերժ Սարգսյանն, իհարկե, շատ կցանկանար ոչինչ չանել, մինչեւ անմիջականորեն չզգա ճնշման որեւէ գործիքի հպում: Եւ հարցն այն է, թե արդյո՞ք նրան դա թույլ կտան այս անգամ էլ ժամանակ ձգել:

Այդ իմաստով, հայկական մամուլում օրերս բավական հետաքրքրական տեսանյութ է հրապարակվել՝ Սերժ Սարգսյանի՝ լրագրողներից բառացիորեն փախչող փեսայի մասնակցությամբ: Վերջինս այդ տեսանյութում նոր՝ ա լյա Սոբչակ ակնոցներով է, որով նա, ըստ երեւույթին, ցանկանում է ուժեղացնել իր արեւմտյան իմիջը:

Ինչպես հայտնի է, քաղաքականության մեջ չկան հավերժական բարեկամներ/ փեսաներ ու թշնամիներ, չկան հավերժական սեր ու ատելություններ: Կան խնդիրներ, որոնք պետք է լուծել, ու հետեւաբար կամ լուծում ես դրանք, կամ հայտնվում լուծման կարիք ունեցող խնդիրների շարքում: Եւ ինչպես երեւում է, Սարգսյանը ցանկանում է հայտնվել երկրորդ շարքում:

Բադալ Հակոբյան

«Դորդուբեշ» գլոբալ աշխարհաքաղաքական տարածաշրջանային զարգացումների փորձագիտական կենտրոն

Նյութի մուսան՝ «Ինչ ճաշ էր եփում Սերժ Սարգսյանը»

Նախորդ հոդվածը‘Արտակ Նազարյանի սպանության գործը՝ Վերաքննիչ դատարանում’
Հաջորդ հոդվածը‘Խեղճ գյուղացին դառը դատի, դատարկ նստի… տեսանյութ’